Türban meselesi, Ergenekon, İran’dan gelmeyen doğalgaz ve deprem derken geldik bir Türkiye’nin daha sonuna. Medya, hitap ettiği kitlelere yalan söylemiyor bile olabilir, fakat neyi öne çıkardığı, neleri hasıraltı ettiği, olayları hangi bakış açısıyla verdiği konusunda tekrar tekrar düşünmek gerekiyor. Yayınları takip etmeme gibi bir tepkisellikten ziyade, televizyona, gazetelere üstünkörü göz atarak nelerle ilgilenmemizin istendiğine dair fikir edinmek ve söylenmeyenleri sorgulamak mı lazım acaba?

Yayın, sadece onu yiyenler için yapılmıyor, yemeyenlerin de izleyip çileden çıkmasını, ümitsizliğe kapılıp pasifize olmasını sağlıyor. Bu kadar zeki olabilirler mi, sanmıyorum. Zeki, daha doğrusu kurnaz olan, muhakkak ki; kişiler değildir. İşleyen sistemin bir genel kurnazlığı var, aptalın kafa yormasına mahal vermeyecek kadar kendi kendini yürüten bir düzen söz konusu. Ayık olanları çözüm üretme kabiliyetinden yoksun kılıyor bu kurnazlık, izleyip görüntüyü işleyince insan tespitlerle kendi kendine boğuluyor zaten. Gündemin kastı üzerine bu sefer Horaley’in bağlamı. Kasten, bilerek, niyetli gündeme bakın, ne görüyorsunuz.

Son tarih 15 Şubat. İştirak Makinesi eserlerinizi bekliyor.

Not: Sistem ve düzen kelimelerini aynı paragrafta kullanmış olmak beni gerdi. Hoşunuza giden şekilde değiştirebilirsiniz.